sacLariyagmurLukiz

Fri, 05 Sep 2008 23:02:00 +0300

"remember remember, the fifth of november" (V for Vendetta ) artik numara yok yalan da yok. sadece gercek var bana gercekten yanildigimi gösterdin. cünkü bu dünya bir parcasi olmami hem istiyor hem istemiyor ve bu gece hersey bitecek yarin farkli bir dünya olacak.. - lütfen dur ben ölüyorum sonum geldi. - buna izin veremem - sana söylemistim sadece gercek var artik.20 yil sadece bu günü bekledim hiçbir basari istemeden seni görene kadar hiçbirsey degismemisti sana asik oldum evy buna ne kadar inanirsin bilmiyorum - ölmeni istemiyorum - sen cok güzel biseysin.. bana verilen bir hediyesin - V .. V..!!! V..... !!!!!!!!!!! V for vendetta .. zaman Onun için hersey.. ( devamı )

..

Wed, 03 Sep 2008 20:36:00 +0300

.. mış gibi
.. ( devamı )

Wed, 27 Aug 2008 21:47:00 +0300

       Bu ara cok ihtiyacim var sana. . .

                                                       Üsüyorum. . . .

                                                                                        Ac ellerini. . . . . .
.. ( devamı )

..

Mon, 18 Aug 2008 21:08:00 +0300

Özledigimi itiraf edebilseydim... Kaybetmezdim...
.. ( devamı )

...

Fri, 08 Aug 2008 14:02:00 +0300

söyle kaç yaşındasın
dertlerin başındasın
istisnasız her an
geçmişi özlüyorsan

bilmem kaç yaşındasın
gözleri yaşlardasın
istisnasız her an
yarını düşlüyorsan

yolculuk nereye
neler uğruna ölmeye
dört yalnızlıkla bir doğruyu götürmeye

hadi durma ağla,ağla
yaşlar kurur zamanla,ağla
böyle kahpedir dünya
son bulur kollarında

hadi durma ağla,ağla
yüzünü ıslatmasan da ağla
belki hepsi bir ruya
son bulur kollarında

söyle kaç yaşındasın
herkes kadar yalnız mısın ?
ince ince titremen
soğuktan mı sanırsın ?

bilmem kaç yaşındasın
herşeyin farkındasın
acılar biriktirip
damla damla harcarsın

yolculuk nereye
kimler uğruna ölmeye
dört yalnızlıkla bir doğruyu götürmeye

hadi durma ağla,ağla
yaşlar kurur zamanla,ağla
böyle kahpedir dünya
son bulur kollarında

hadi durma ağla,ağla
yüzünü ıslatmasan da ağla
belki hepsi bir ruya
son bulur kollarında
.. ( devamı )

Fri, 01 Aug 2008 17:00:00 +0300

                                                                Sadece ''sevilmek'' harekete geçirir donmakta olan bir kalbi.Ve hızla çarpan bir kalptir her seferinde,dünya üzerindeki onca güzel şeyin sebebi...Yani..Sızlayan yerinden sevmeye başlamalı bir insanı.Sevdiği kadar da sevilmektir zaten bir acının yara bandı... (alinti)


                                         &nb.. ( devamı )

...

Thu, 31 Jul 2008 22:13:00 +0300

titreyerek çekilmiş bir fotograf gibi simdi hayat ..
orjinden uzak
..

ismi animsanmayan bir kitaptan alinti..
.. ( devamı )

Mon, 30 Jun 2008 12:32:00 +0300
nası baslamalı kadar veremedim.. karsı apartmnda muhtemelen ergenlik cagına yeni girmiş biri var ve yüksek sesle müzik dinlemeyi marifet sanıyor. sanki benim odamda son ses müzik acılmıs gibi duyuluyor.. gecen ders calısırken olayı iyice abartınca bir hışımla kapısına dayanacaktım ama ya sabır cekip oturdum. şimdi acıgını bekliyorum :P :) okullarda tatile girdi tüm cocuklar sokakta. aman ne şekerler bıcır bıcır dememi beklemeyin sakın çünküüüü öyle küfürler ediyorlar ki şaşmış kalmış haldeyim.bir de bas bs bağırıyorlar.. sınav zamanı karsı komsu kadar sanslı olamadılar :)) içim acıyor sebebini sormayın demem :) sırt cantamı alıp söyle bir çılgınlık yapıp alıp basımı gitmek istiyorum ama hayatta her istediğimiz olmuyo işte.. kagıt helva arası dondurma inanılmaz bir tad yaaa.. bayılıyorumm :) ben küçükken .. hmm nası anlatmalı.. boğazıma bişey oturdu derler ya işte öyle.. neyse ben küçükken bir arkadasım vardı ve tabi benden daha büyüktü. birkaç sınıf üstteydi. aynı okulda değildik :) adı... önemsiz.. işte o arkadasın omzunda sivilce cıkmıştı.. kanser dediler.. iki ay sonra vefat etti.. off işte o arkadasımı cok özlüyorum.. o kadar iyi biriydi ki. geçmişe dair bişeyler acıldıkca derinlerimde birşeyler acır.. susarım.. sus...... ( devamı )

kısa kısa 2

Sat, 31 May 2008 13:51:00 +0300
bir hafta on gün önce kitapcıya gittim. elif şafagın siyah süt isimli kitabını soracakken elif şafak beyaz süt var mı dedim :))) aklım nerdeyse :)) geçen okuldan dönüyorum baba ogul el birliği ile üstü oldukca dolu olan arabalarını (el arabası gibi) yolda düzgünce tutmaya calısıyorlardı. o anı ve o ifadeleri ölümsüzlestirmek isterdim... dayanısma sevgi emek gayret umut.. cok anlam yüklüydü.. bir kac gün önce ödev teslim etmem gerekiyordu. son kez kontrol ve düzeltmek için okulumuzun kütüphanesinin yolunu tuttum. söyle pencere kenarına gectim keyifli keyifli serin serin oturdum ders calısıyorum. havanın biraz serinlediğini ve birinin sırayla penceleri kapattıgını duydum ama kafamı kaldırıp bakmadım kimdir diye. bizim okulun penceleri kalın cerceve ve demir ve cift cam. söyle 7-8 kilo geliyordur :) hem üsten hemde yan taraftan acılabilme özelliğine sahip. ve o esnada pencere yukarıdan acık,arkadas pencereyi kapatamadı ve yerine gecti on dakika sonra bir ses.. paaatttt..... pencere kafamda. masaya paralel bir sekilde acılmıs ve direk kafama indi. işte o an dünya karardı :)) gözlerim doldu,dizlerimin bağı çözüldü hayatım gözümün önünden gecmedi desem yalan olur.kafamdaki camı bile kaldıramadım birileri yardım etti, sonrasını pek anımsamıyorum. önce kütüphanenin tuvaleti sonra mediko.. bir saat sonraydı sanırım medikodan cıktım midem bulanıyo eger kusarsam acile gitmem söylendi peki dedim evimin yolunu tuttum. tüm eklemlerim hala titriyordu.. ne yapacagıma karar veremedim. ya iç kanama olursa ya bişey olursa diye.. ( devamı )

kısaaa kısaaaa

Wed, 28 May 2008 16:59:00 +0300
gecen sabah güvercin sesleri arasında uyandım martılara alışmıştım bun da ne diyerek gözümü acmamla pencereden içeri girmiş ve basucumda duran bir çift güvercini görmem bir oldu. güneş ısıgının yüzüne vurmasıyla uyanmak kadar hoştu. biraz durduktan sonra gerisin geri geldikleri pencereden cıktılar.. bazen o pencereden baktıgımda tam karsıdaki dairenin perdelerinin acık oldugunu görüyorum. gecenlerde camı silerken anladım neden perdelerin acık oldugunu.. orada yatalak yaslı bir teyze var. sanırım felcli.. içimden gidip onunla konusmak ve ruhumun felç olan yanlarını anlatmak geciyor.. yapar mıyım? kimbilir.. deliliğim tutarsa evet... bazı günler evden cok erken cıkıyorum ve onları görüyorum.. yanlarından gecerken onlara yardım etmek geciyor ama korkularım ve nasıl yardım edeceğimimi bilememek uzak tutuyor.. sadece dua edebiliyorum.. onlar sokak cocukları.. iki arkadas.. biri benimle yaşıt gibi diğerini bilmiyorm cünkü battaniyesini kafasından sıkıca cekmiş oluyor.aynı yerde duruyorlar.. gördüğümde içim parcalanıyor.. nelerden sikayet ettiğim aklıma geliyor.. ve kendine gel diyorum.. yakılasık iki yıl önce bir arkadasım biriyle tanıstırmıstı o da ailesi reddedince evden cıkıp gitmiş ve bana o zamanlar yasadıklarını anlatmıstı.. anlattıklarını hatırlıyorum,cocukları görüyorum, içim parçalanıyor..... gecen arkadaslarımla bulusacagım fatih caminin avlusunda bekleyeyim.. ( devamı )